Doskonała niedoskonałość

Gdy patrzę na Ciebie przez wizjer,
myślę gdzie świat popełnił ten błąd,
niemożliwe by być tak doskonałym
w niedoskonałości idealnej, a jednak!

Patrzę na tę małą zmarszczkę przy oku,
ona pamięta Twój śmiech, Twój płacz,
każdy Twój dzień i tyle ważnych chwil,
drobna skaza Twojej życiowej historii
z każdym uśmiechem przewraca kartę.

Zastanawiam się, czy bez kawałka szkła
widziałbym Cię tak jak jesteś teraz,
czy minąłbym Cię na ulicy, bez myśli,
że jesteś największym cudem makroświata
w mikroskali jednego mojego spojrzenia?

~~~~~~~~~~
Każdy człowiek jest wyjątkowy, tylko my nie mamy czasu tego dostrzec. Biegniemy w owczym pędzie, więcej, lepiej, drożej, ładniej, a to co cenne nam ucieka.

Są tacy ludzie, których uśmiech rzuca mnie na kolana, kruszy mur z "jestem zły", rozjaśnia ciemne chmury. Niewiele trzeba, żeby uratować czyjś dzień — raptem jeden uśmiech i dobre, ciepłe słowo!